Nog geen reacties

Artikel: Een leven dat vijftien jaar stilstaat

“Als de mensen van de kerk er niet waren, zou ik denken: ‘Het is klaar’”

Bob Lapajian

Wie hulp nodig heeft, kan aankloppen bij de diaconie van onze kerk. Dankzij uw giften kunnen we de roeping van de kerk om Jezus’ liefde te verkondigen ook heel praktisch invullen. Maar wie zijn deze mensen die een beroep doen op de diaconie? Vanwege hun privacy kunnen we u dit doorgaans niet vertellen. Eén van de mensen die we momenteel ondersteunen, wil echter wél zijn verhaal met u delen. Zijn naam is Sana.*

Sana vluchtte op negenjarige leeftijd uit zijn door een burgeroorlog verscheurde land Sierra Leone naar buurland Guinee. Tijdens de vlucht raakte hij zijn familie kwijt. Hij heeft hen nooit meer terug gevonden. Toen in Guinee de vijandigheid naar immigranten toenam, vluchtte hij opnieuw en kwam, per toeval, in Nederland terecht. Hij woont hier inmiddels bijna vijftien jaar. Er loopt een procedure (zie overzicht onderaan dit artikel). Omdat hij nog steeds geen verblijfsvergunning heeft, mag hij niet werken en heeft hij geen recht op sociale voorzieningen. Onze kerk ondersteunt hem daarom in het betalen van zijn huur en zijn levensonderhoud.

Hoe kwam je in contact met onze kerk?

“STIL (zie overzicht) stopte na zes maanden met het geven van leefgeld aan mij. Ze hebben toen voor mij contact gelegd met de kerk. Daardoor kon ik elke week naar de Voedselbank. Maar na een tijdje zei de vriend bij wie ik sliep dat ik weg moest. Hij komt net als ik uit Sierra Leone en kwam zelf ook moeilijk rond. Via Henk van de Voedselbank kwam ik toen in contact met Diny (Ulaen, BL). Diny heeft geprobeerd een slaapplaats te regelen. Toen dat niet lukte, bood jullie kerk aan om €200 euro huur per maand aan mijn vriend te betalen. Daardoor kon ik bij hem blijven wonen.
Diny was een goede vrouw. Ze belde soms en zei ‘Wij gaan samen eten’. Of: ‘Je kunt kleding krijgen.’”

Denk je wel eens na over je toekomst?

“Dat is moeilijk. Mijn toekomst is kapot. Vanaf mijn geboorte tot nu gebeuren er zware dingen met mij. Ik ben tweeëndertig, maar wat heb ik bereikt: ik kan niet lezen, niet schrijven … Straks word ik veertig! Alles is kapot. Ik weet niet wat ik moet doen.
Eerder dacht ik nog: straks ga ik naar school, lezen en werken. Maar de IND en de rechtbank zeiden steeds ‘Nee’. Heel soms denk ik: ‘Morgen wordt het beter.’ Maar dat is nooit zo. Daarom kan ik nu niet meer denken: ‘Het komt goed’. Ik geloof dat er nog meer moeilijke dingen komen. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik heb in ieder geval één doel: geen slechte dingen doen. Ik heb nooit problemen met mensen of de politie. Als ik mensen zie vechten, loop ik gauw een andere kant op. Dat is heel belangrijk voor mij: geen slechte dingen doen.”

Wat zorgt ervoor dat je doorgaat?

“Ik weet niet wat ik moet zeggen. Het is heel moeilijk. Als de kerk mij niet helpt, wat gebeurt er dan met mij? Soms wil ik stoppen, dan is het tenminste klaar. Ik mag dat niet denken, maar ik begrijp het niet. Als ik slechte dingen had gedaan, had ik kunnen begrijpen dat ik dit leven heb.
Ik ben echt blij met de aardige mensen uit de kerk. Zij weten wie ik ben, omdat wij veel contact hebben. Het zijn hele goede mensen. Als die mensen er niet waren, zou ik denken: ‘Het is klaar.’ Vroeger dacht ik niet dat mijn leven zo zou gaan worden. Als mijn familie gevonden zou worden, zou ik zelfs weer terug willen, maar ik heb niemand in Sierra Leone.
Ik heb nu een paspoort. Ik wacht af wat de IND beslist. Mijn advocaat doet zijn best. Hij is goed.
Ik wil een beter leven. Het is goed als mensen uit de kerk weten van mijn situatie. Jullie hebben heel goed geholpen. Ik ben blij.”

Wilt u mensen zoals Sana helpen? Dat kan door een (extra) gift over te maken naar het rekeningnummer van de diaconie: NL 04 RABO 0384 2135 88 t.n.v. Diaconie Utrecht-West. Natuurlijk komt uw bijdrage ook via de collecte in de kerk goed terecht. Daarnaast kunt u deze mensen meenemen in uw gebed en zullen we dat ook blijven doen in onze kerkdiensten.

*om zijn procedure niet te bemoeilijken, is dit een fictieve naam

Vlucht en procedure van Sana

1992: vlucht uit Sierra Leone
2001: vlucht uit Guinee naar Nederland, eerste asielaanvraag
2001-2003 verblijf in diverse asielzoekerscentra
2003: een taalanalyse wijst volgens de IND uit dat Sana uit Guinee komt
2003: bezwaar tegen oordeel IND
2006: rechtbank geeft IND gelijk, einde eerste asielprocedure
2007: naar Utrecht, in contact met STIL, steunpunt voor ongedocumenteerden
2008: procedure heropend, op basis van medische gronden (de klachten van Sana zijn in Sierra Leone niet te behandelen)
2010: afwijzing tweede asielverzoek, maar Sana krijgt toch een verblijfsvergunning; per ongeluk, zegt de IND en trekt de vergunning weer in
2010: advocaat vecht de intrekking aan
2010: rechtbank geeft hem hierin gelijk
2011: in hoger beroep wordt de afwijzing echter gegrond verklaard,
2013: naar ambassade Sierra Leone in Brussel om paspoort aan te vragen, met succes
2014: Raad van State oordeelt dat het eerdere hoger beroep op medische gronden gegrond was
2015: de IND is nog atijd van mening dat Sana uit Guinee komt en daar kan hij wél de nodige medische behandeling krijgen
2015: advocaat stuurt kopie van het paspoort en medische verklaringen naar de IND. Doel is erkenning van de Sierra Leoonse nationaliteit en een verblijfsvergunning op medische gronden

 

Plaats een reactie